رباعی شمارهٔ ۱۳ – کتابخانه ستیغ

ای دل چو زمانه می‌کند غمناکت

ناگه برود ز تن روان پاکت

بر سبزه نشین و خوش بزی روزی چند

زان پیش که سبزه بردمد از خاکت

برچسب خوردهخیام, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ