رباعی شمارهٔ ۱۴۸ – کتابخانه ستیغ

نتوان دل شاد را به غم فرسودن

وقت خوش خود بسنگ محنت سودن

کس غیب چه داند که چه خواهد بودن

می باید و معشوق و به کام آسودن

برچسب خوردهخیام, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ