رباعی شمارهٔ ۳۵ – کتابخانه ستیغ

در فصل بهار اگر بتی حور سرشت

یک ساغر می دهد مرا بر لب کشت

هر چند به نزد عامه این باشد زشت

سگ به ز من است اگر برم نام بهشت

برچسب خوردهخیام, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ