رباعی شمارهٔ ۳۹ – کتابخانه ستیغ

فصل گل و طرف جویبار و لب کشت

با یک دو سه اهل و لعبتی حور سرشت

پیش آر قدح که باده نوشان صبوح

آسوده ز مسجدند و فارغ ز کنشت

برچسب خوردهخیام, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ