رباعی شمارهٔ ۵ – کتابخانه ستیغ

هر چند که رنگ و بوی زیباست مرا

چون لاله رخ و چو سرو بالاست مرا

معلوم نشد که در طربخانه خاک

نقاش ازل بهر چه آراست مرا

برچسب خوردهخیام, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ