رباعی شمارهٔ ۸۱ – کتابخانه ستیغ

عمرت تا کی به خودپرستی گذرد

یا در پی نیستی و هستی گذرد

می نوش که عمریکه اجل در پی اوست

آن به که به خواب یا به مستی گذرد

برچسب خوردهخیام, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ