رباعی شمارهٔ ۸۵ – کتابخانه ستیغ

گردون ز زمین هیچ گلی برنارد

کش نشکند و هم به زمین نسپارد

گر ابر چو آب خاک را بردارد

تا حشر همه خون عزیزان بارد

برچسب خوردهخیام, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ