شمارهٔ ۳۴ – کتابخانه ستیغ

اشکم که زمین از نم او آغشتست

دریست غواص فراوان گشتست

پیوسته چنانکه گویی اندر شستست

ریزان گویی ز رشته بیرون گشتست

برچسب خوردهرباعیات, مسعود سعد سلمان

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ