رباعی شمارهٔ ۱۶۳ – کتابخانه ستیغ

یک دم سر زلف خویش پر خم نکند

تا کار مرا چو زلف درهم نکند

خارم نهد و عشق مرا کم نکند

خاری که چنو گل سپر غم نکند

برچسب خوردهرباعیات, سنایی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ