رباعی شمارهٔ ۱۸۵ – کتابخانه ستیغ

ای دیدن تو راحت جانم جاوید

شب ماه منی و روز روشن خورشید

روزی که نباشدم به دیدارت امید

آن روز سیاه باد و آن دیده سپید

برچسب خوردهرباعیات, سنایی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ