رباعی شمارهٔ ۲۱۰ – کتابخانه ستیغ

درد دلم از طبیب بیهوده مپرس

رنج تنم از حریف آسوده مپرس

نالودهٔ پاک را از آلوده مپرس

در بوده همی نگر ز نابوده مپرس

برچسب خوردهرباعیات, سنایی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ