رباعی شمارهٔ ۲۳۳ – کتابخانه ستیغ

معشوقه دلم به آتش انباشت چو شمع

بر رویم زرد گل بسی کاشت چو شمع

تا روز به یک سوختنم داشت چو شمع

پس خیره مرا ز دور بگذاشت چو شمع

برچسب خوردهرباعیات, سنایی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ