رباعی شمارهٔ ۲۶۹ – کتابخانه ستیغ

گر با فلکم کنی برابر بیشم

عالم همه یک ذره نیرزد پیشم

هرگز نمرم ز مرگ از آن نندیشم

کز گوهر خود ملایکت را خویشم

برچسب خوردهرباعیات, سنایی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ