رباعی شمارهٔ ۲۸ – کتابخانه ستیغ

آن موی که سوز عاشقان می‌انگیخت

کز یک شکنش هزار دلداده گریخت

آخر اثر زمانه رنگی آمیخت

تا در کفش از موی سیه پاک بریخت

برچسب خوردهرباعیات, سنایی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ