رباعی شمارهٔ ۲۹۷ – کتابخانه ستیغ

مانندهٔ باد اگر چه بی‌پا و سریم

پیوسته چو آتش ره بالا سپریم

زان پیش که رخت ما سوی خاک کشند

ما خاک فروشیم و بدان آب خوریم

برچسب خوردهرباعیات, سنایی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ