رباعی شمارهٔ ۳۱۷ – کتابخانه ستیغ

گه یار شوی تو با ملامت‌گر من

گه بگریزی ز بیم خصم از بر من

بگذار مرا چو نیستی در خور من

تو مصلح و من رند نداری سر من

برچسب خوردهرباعیات, سنایی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ