رباعی شمارهٔ ۷۱ – کتابخانه ستیغ

شبها ز فراق تو دلم پر خونست

وز بی‌خوابی دو دیده بر گردونست

چون روز آید زبان حالم گوید

کای بر در بامداد حالست چونست

برچسب خوردهرباعیات, سنایی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ