رباعی شمارهٔ ۱۰۷ : دی کوزه‌گری بدیدم اندر بازار

رباعی شمارهٔ ۱۰۸ : ز آن می که حیات جاودانیست بخور

رباعی شمارهٔ ۱۰۹ : گر باده خوری تو با خردمندان خور

رباعی شمارهٔ ۱۱۰ : وقت سحر است خیز ای طرفه پسر

رباعی شمارهٔ ۹۵ : یاران موافق همه از دست شدند

رباعی شمارهٔ ۹۶ : یک جام شراب صد دل و دین ارزد

رباعی شمارهٔ ۸۱ : عمرت تا کی به خودپرستی گذرد

رباعی شمارهٔ ۹۷ : یک قطره آب بود با دریا شد

رباعی شمارهٔ ۸۲ : کس مشکل اسرار اجل را نگشاد

رباعی شمارهٔ ۹۸ : یک نان به دو روز اگر بود حاصل مرد