رباعی شمارهٔ ۴۴ : مهتاب به نور دامن شب بشکافت
رباعی شمارهٔ ۶۰ : از آمدنم نبود گردون را سود
رباعی شمارهٔ ۴۵ : می خوردن و شاد بودن آیین منست
رباعی شمارهٔ ۴۶ : می لعل مذابست و صراحی کان است
رباعی شمارهٔ ۳۱ : دارنده چو ترکیب طبایع آراست
رباعی شمارهٔ ۳۲ : در پرده اسرار کسی را ره نیست
رباعی شمارهٔ ۳۳ : در خواب بدم مرا خردمندی گفت
رباعی شمارهٔ ۳۴ : در دایرهای که آمد و رفتن ماست
رباعی شمارهٔ ۳۵ : در فصل بهار اگر بتی حور سرشت
رباعی شمارهٔ ۳۶ : دریاب که از روح جدا خواهی رفت