خانه / عطار / مختارنامه

البته شعر اول و سوم ترکیب بند است و نه ترجیع بند.

باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
باب دوم: در نعت سیدالمرسلین صلّی اللّه علیه و سلّم
باب سوم: در فضیلت صحابه رضی الله عنهم اجمعین
باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید
باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا
باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی
باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد
باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان
باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود
باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ ب‍یحوصله و معانی كه تعلّق به
باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار
باب پانجدهم: در نیازمندی به ملاقات همدمی محرم
باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن
باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن
باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن
باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن
باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن
باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن
باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن
باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
باب بیست و ششم: در صفت گریستن
باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
باب بیست و هشتم: در امیدواری نمودن
باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق
باب سی‏ام: در فراغت نمودن از معشوق
باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد
باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق
باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق
باب سی و هفتم: در صفت خط و خال معشوق
باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق
باب سی و نهم: در صفتِ میان و قدِ معشوق
باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق
باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق
باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق
باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق
باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد
باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد
باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع
باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه
باب پنجاهم: در ختم كتاب
مقدمه